De ochtend in Niksic is koel en stil. De bergen rondom zijn gehuld in lichte nevel, de motor staat klaar. Je rijdt noordwestwaarts richting Kroatië, door het ruige, steeds groener wordende Balkanlandschap.
De wegen slingeren door valleien, langs rivieren en kleine dorpjes. Het asfalt is goed, de bochten vloeiend en uitnodigend — perfect om het ritme van de motor te voelen. Af en toe zie je een dorpje liggen op een heuvel, kinderen zwaaien vanaf de pleinen, de geur van vers brood en koffie vult de lucht.
Langzaam daalt het terrein richting de Adriatische kust. Olijfbomen en cypresrijen tekenen het landschap terwijl je dichter bij Split komt. Het laatste stuk langs de kustweg geeft al een hint van de zee: glinstering op het water, vissersboten in de haven, een zacht ziltige wind die de helm vult.
Tegen de avond arriveer je in Split, waar de oude stad en haven je verwelkomen. Smalle straatjes, terrassen en het geluid van de golven vormen een perfecte afsluiting van een lange rit. Je zet de motor stil, ademt diep in en voelt de voldoening van een dag vol kronkelwegen, bergen en rustige dalen.