Embedded Files
De ochtend begint vroeg in Messina, maar vandaag voelt alles anders: het is een dag van kilometers maken, snelheid, en vooruitgang. De motor bromt krachtig terwijl je de stad verlaat en koers zet richting Brindisi, recht door het hart van Italië.
De route voert over brede, goed onderhouden snelwegen. Het landschap glijdt in één keer voorbij: vlakke valleien, olijfboomgaarden, wijngaarden, hier en daar een dorpje dat voorbijvliegt. Het asfalt is strak en zonder bochten, perfect om een ritme te vinden, de motor constant in beweging, het gevoel van snelheid en focus.
De zon staat hoog, het geluid van de wind vult de helm terwijl je over bruggen rijdt en door tunnels glijdt. Af en toe een korte stop bij een autogrill voor koffie en een snelle blik op het landschap: een rivier, een dorp, een glimp van de Adriatische kust.
Tegen de avond bereik je Brindisi. De stad ruikt naar zee, zout en oude havengeuren. De ferry wacht al; je rijdt de boot op, motor veilig naast andere voertuigen. Terwijl de scheepsmotoren aanslaan en het vasteland langzaam verdwijnt, voel je het verschil: na uren snelweg rit is er nu ruimte voor rust, water en horizon.
De overtocht naar Griekenland is kort en stil, een moment om te ontspannen, te kijken naar de zon die reflecteert op de golven en te genieten van het vooruitzicht van nieuwe wegen, bergen en bochten. Je bent op weg naar een ander land, een nieuw avontuur, maar de kilometers over de Italiaanse snelwegen vormen de ruggegraat van deze dag.
Tijdens de overtocht van Brindisi naar Igoumenitsa begint je reis in de Italiaanse havenstad, waar de geur van zee en diesel zich mengt met het geroezemoes van reizigers die aan boord gaan. Zodra de ferry loskomt van de kade, voel je de trilling van de motoren onder je voeten en zie je de kust langzaam verdwijnen in de verte.
Aan boord heerst een ontspannen sfeer. In de bar schenken ze cappuccino’s en later op de dag koele drankjes, terwijl de zon door de ramen speelt op de tafels. Sommige reizigers nestelen zich in de lounge met een boek, anderen zoeken hun plek op het open dek, waar de wind zacht door het haar waait en de Adriatische Zee glinstert tot aan de horizon.
Wie honger krijgt, wandelt naar het zelfbedieningsrestaurant waar de geur van pasta en verse broodjes de lucht vult. Families praten, vrachtwagenchauffeurs drinken hun espresso, en stelletjes kijken samen uit over het water. Naarmate de avond valt, kleurt de lucht dieproze en oranje, en verandert de ferry in een rustige, drijvende wereld tussen Italië en Griekenland.
In de hutten sluiten reizigers de gordijnen en luisteren nog even naar het zachte ritme van de golven. Tegen de ochtend verschijnt de kust van Epirus in zicht — rotsachtig, groen, en vol belofte. Langzaam vaart de ferry de haven van Igoumenitsa binnen, en het voelt alsof je niet alleen een zee hebt overgestoken, maar ook een stukje tijd.
Overdag vertrekt de ferry meestal in de middag of vroege avond en komt ’s avonds of ’s nachts aan.
Nachttochten vertrekken vaak rond 23:00 uur en komen de volgende ochtend aan in Griekenland.
Page updated
Google Sites
Report abuse