De dag begint vroeg in Rio, wanneer de haven nog stil is en de zon net boven de bergen klimt. Je start de motor en volgt de rustige wegen langs de kust van de Golf van Korinthe. Het asfalt is goed, de bochten zacht, en elke kilometer opent een nieuw uitzicht: blauwe zee aan de rechterkant, groene heuvels aan de linkerzijde.
Na een paar uur bereik je het binnenland. De wegen worden kronkeliger, met glooiende hellingen en kleine dorpjes langs de route. Hier rijdt je door authentiek Griekenland: witte huisjes met felgekleurde luiken, kippen die oversteken, oude kerken op heuveltoppen. Het verkeer is licht, de motor kan vrij ademen over het asfalt.
Bij Nafpaktos volgt een korte stop bij de Venetiaanse haven, een perfecte plek voor koffie en een korte wandeling. De zee glinstert, boten wiegen zacht, en je voelt de vrijheid van het motorrijden: niet gehaast, alleen jij en de weg.
Verder richting Korinthe, de wegen slingeren door valleien en over kleine heuvels. Olijfbomen en cipressen tekenen de horizon, en de geur van aarde en kruiden vult de helm. Hier en daar een haarspeldbocht die vraagt om concentratie, maar beloont met adembenemende uitzichten.
De laatste kilometers naar Athene brengen je door de buitenwijken en glooiende velden van Attica. Terwijl de stad dichterbij komt, voel je een mengeling van spanning en voldoening: je hebt het hart van Griekenland doorkruist, bergen, kust en valleien gezien, en de motor voelt nog steeds energiek aan.
In Athene zelf kom je aan bij de stad, waar geschiedenis en moderniteit elkaar ontmoeten. De motor stopt, maar de rit blijft in je hoofd nagalmen: kronkelige wegen, stille dorpjes, zee, bergen — en bovenal, die onvervangbare vrijheid van rijden op twee wielen.
Denk erover na, om een extra dag in Athene te plannen