Go Scottish
Video Reisverslag

Met volle tanks vertrokken we vanuit Best en pakten de A2 richting Den Bosch. Vanaf daar stuurden we binnendoor naar IJmuiden. De snelweg laten we al snel achter ons, en rolden we door de Bommelerwaard.

Dit gebied, ingeklemd tussen de Maas en de Waal, liet zich van z’n beste kant zien: dijken, vruchtbare akkers, kronkelende rivieren en dorpjes die net schilderijtjes leken. Terwijl de kilometers onder ons doorspoelden, kwamen ook de verhalen over de rijke geschiedenis naar boven – van Romeinse handelspost tot strategische plek in oorlogstijd.

Voor ons als Hogs was het vooral een heerlijk begin van de reis: brede glimlachen in de helmen, motoren bromden tevreden, en de horizon riep ons verder naar het noorden, richting de ferry in IJmuiden. 

Vanuit Newcastle begonnen we aan onze reis naar Schotland. Tijdens de tocht passeerden we verschillende bezienswaardigheden, waaronder de rivier de Blyth, het Catcleugh Reservoir en de Jed Water, terwijl we koers zetten richting Edinburgh.

Onderweg maakten we een korte stop bij Bikers Cove om even op adem te komen. Na het tanken vervolgden we onze weg en reden we over de indrukwekkende Firth of Forth-brug. Natuurlijk namen we daar de tijd om wat foto’s te maken. Onze volgende bestemming was Dunfermline.

Vanuit Dunfermline vertrokken we richting Inverness. Onze route voerde ons dwars door het Cairngorms National Park, in de Schotse Hooglanden. Dit is het grootste nationale park van Schotland en zelfs van het hele Verenigd Koninkrijk.

Het park besloeg een oppervlakte van meer dan 4.500 vierkante kilometer en bood ons een landschap vol bergen, valleien, bossen, rivieren en meren. Hier lagen vijf van de zes hoogste bergen van het Verenigd Koninkrijk en maar liefst 55 munro’s – dat zijn bergen hoger dan 914 meter. Een paradijs voor natuurliefhebbers én een feest om doorheen te sturen.

Vandaag een dagje rust, de omgeving verkennen of toch motorrijden kort of lange toer dat is de keuze die je maakt.

Inverness is een stad in het noordoosten van Schotland en is de hoofdstad van de Schotse Hooglanden. Het is een belangrijk cultureel, economisch en toeristisch centrum in de regio. Wij hebben een rondje Loch Ness gedaan en helaas geen Nessie gespot.

Vanuit Evanton naar Broadford op het Isle of Skye. Natuurlijk kozen we niet de kortste weg, maar gingen we maximaal langs de kust. Want zeg nou zelf: snelwegen zijn voor haastige types, kustwegen zijn voor Hogs.

De route voerde ons via Applecross, waar we uiteraard bij de Applecross Inn neerstreken. De motoren hadden hun rustmoment, Camera nieuwe batterijen en op naar Apllecross

Ten oosten van Inverness hadden we eerder al een landschap ontdekt dat ons de helm deed afnemen: bergen, meren, bossen en zoveel natuur dat je bijna vergat dat er nog meer kilometers wachtten. Het was adembenemend, soms letterlijk – vooral na een klimmetje in motorkleding.

Kortom: kustwegen, Applecross, en een dag die in de boeken ging als puur Hoggie-genot.”

Langs de oostkust tussen Broadford  of Lochalsh en Ardvasar kun je genieten van een prachtige kustroute. Je rijdt langs de oevers van het water en hebt uitzicht op de nabijgelegen eilanden. Het landschap varieert van rotsachtige kustlijnen tot groene heuvels die zich uitstrekken tot aan de zee.

Onderweg kom je pittoreske vissersdorpjes tegen, waar je even kunt stoppen om de lokale sfeer op te snuiven of om te genieten van verse zeevruchten. Verderop zie je mogelijk historische bezienswaardigheden, zoals kastelen of ruïnes die de rijke geschiedenis van dit gebied weerspiegelen.

De route biedt ook gelegenheid voor het genieten van adembenemende uitzichten vanaf uitkijkpunten, en misschien zelfs een boottocht om de kust vanaf het water te bewonderen. Het is een gebied vol natuurlijke schoonheid en culturele rijkdom, waardoor het een onvergetelijke ervaring wordt tijdens je reis.

De dag dat Storm Floris aan land kwam, hadden we al door dat de ferry gecanceld was. Maar ja, het reisgezelschap moest toch door naar het volgende hotel, geen optie om te blijven hangen!

We checkten de windkracht en besloten samen om klokslag 07:00 uur te vertrekken richting de Skye Bridge. Windkracht vijf daar? Piece of cake voor Hoggie en co!

Het echte spektakel kwam later die middag tussen Fort William en Port Appin, waar de wind uitschieters haalde tot windkracht zeven. Nou, dat is toch even andere koek op de motor… Het liedje “Riders in the Storm” speelde continu in m’n hoofd, en niet alleen bij mij, maar hé, alle riders kwamen veilig aan! 

Wij begonnen in Port Appin, een charmant kustplaatsje met uitzicht op de bergen van Morvern en het eiland Lismore. Rustig aan, lieten we de motoren uitbrullen en genoten we zelf van de rust en de natuurlijke schoonheid van de omgeving.

Daarna vervolgden we onze route naar Oban voor een korte stop en eindigden in het witte stadje Inveraray. Overal waar we kwamen, proefden we de schoonheid en historie van deze streek – met brede grijnzen in onze helmen en motoren die tevreden bromden. 

Wij bezochten het Falkirk Wheel, een opmerkelijk staaltje techniek en een van de meest opvallende attracties van Schotland. Deze roterende scheepslift overbrugde het hoogteverschil van 24 meter tussen het Forth & Clyde Canal en het Union Canal, vlak bij Falkirk in Centraal-Schotland. Sinds de opening in 2002 had het wiel de oude reeks van elf sluizen vervangen – en geloof ons, dit was een stuk spectaculairder.

Maar dat was nog niet alles. Even verderop stonden de beroemde twee Kelpies: die gigantische paardenhoofden van staal, elk zo’n dertig meter hoog. We keken er met open mond naar – motorhelmen even af – en voelden ons ineens heel klein. Schotse trots in XXL-formaat, en Hoggie kleindochter dacht alleen maar: daar past nog net geen zadel op…

Tussen Wishaw en Dumfries ontvouwde zich een verrassend rijk landschap dat wij als motorrijders meteen wisten te waarderen. De route slingerde door het zuidelijke hart van Schotland, waar uitgestrekte valleien, glooiende heuvels en stille wegen ons een unieke mix van rust en rijplezier boden.

Het voelde alsof elke bocht speciaal voor ons was neergelegd – de motoren gromden tevreden en wij grijnsden breed in de helm. Hoggie’s gedachte over deze dag? Schotland serveerde hier de perfecte cocktail van asfalt en uitzicht.

Wij bezochten The Borders Distillery in Hawick, een bijzondere plek in de wereld van de whisky. Deze distilleerderij was in 2018 opgericht en had in korte tijd al flink naam gemaakt.

Alles draaide er om vakmanschap en een vleugje innovatie. Het was bovendien de eerste distilleerderij in meer dan 180 jaar die in de Scottish Borders gevestigd was. Voor ons voelde het als een terugkeer naar een oude traditie die bijna vergeten leek – en eerlijk gezegd, Hoggie vond dat je zoiets het beste viert met een proeverij.

Vandaag reden we richting Newcastle upon Tyne voor onze overtocht terug naar Nederland. Onderweg voerde de route ons dwars door het Northumberland National Park – een van de mooiste natuurgebieden van Engeland, gelegen in het noorden, in het graafschap Northumberland.

Het park beslaat een uitgestrekt gebied van ruim 1.049 vierkante kilometer, van de Schotse grens in het noorden tot aan Durham in het zuiden. Wij zoefden erdoorheen met brede grijnzen, motoren gromden tevreden.

Wij redendoor de Haarlemmermeer Polder, een bijzonder stuk Nederland. Ooit was dit een groot meer, maar in de 19e eeuw besloten ze het droog te leggen – overstromingsgevaar en de vraag naar landbouwgrond maakten dat broodnodig.

Tussen 1849 en 1852 werd het water weggepompt en zo ontstond de polder. Voor die tijd een gigantisch project, en het werd een voorbeeld voor waterbeheer en landaanwinning over de hele wereld.

Terwijl wij erdoorheen reden, konden we ons nauwelijks voorstellen dat hier ooit schepen voeren. Hoggie dacht alleen: gelukkig niet tijdens onze rit, want motoren doen het niet zo best onder water