De ochtend in Trikala is koel en rustig. De rivier Pineios glinstert in het vroege zonlicht terwijl je de motor start en de stad verlaat. De weg noordwaarts voert door het Griekse binnenland: glooiende heuvels, kleine dorpjes, olijfboomgaarden en velden vol wilde bloemen. Het asfalt is goed, de bochten vloeiend, ideaal om het ritme van de motor te voelen.
Na enkele uren bereik je het Prespa-meergebied, een afgelegen en stil landschap dat bijna mystiek aanvoelt. Hier liggen enkele van de beroemde Griekse kloosters, hoog op rotsen of aan het water. Een korte stop bij een van de kloosters is een moment van rust: stenen muren, oude iconen, stilte en het uitzicht over het meer maken dat de kilometers even helemaal vergeten zijn.
De route vervolgt zich langs rustige valleien, door smalle bergpassen en kleine dorpjes waar kinderen zwaaien en oude mannen koffie drinken op pleintjes. De motor snort zacht over de wegen, en elke bocht opent een nieuw uitzicht: bergen, valleien, rivieren en de lucht die helderder wordt naarmate je richting Noord-Macedonië rijdt.
Aan het einde van de dag doemt Ohrid op, het stadje aan het beroemde meer. De zon staat laag, het water glinstert, en de oude stad lijkt stil te liggen tussen de heuvels en het meer. Je parkeert de motor, ademt de avondlucht in en kijkt uit over het water. Een lange dag vol kronkelwegen, bergen, kloosters en vergezichten heeft je hier gebracht — de perfecte beloning voor een motorrit door het hart van de Balkan.